Zoals het klokje thuis tikt, tikt de eisprong.

Januari heeft iets magisch: lege agenda, schone lei, sportschool abonnement en vele andere voornemens. En in het geval van een kinderwens hoort daar soms een extra ritueel bij. Je downloadt (nog) een app die je cyclus bij houdt, je koopt ovulatietesten en in je agenda zet je geheimzinnige tekens of afkortingen op de dagen die belangrijk zijn. Alles op z’n (ovulatie)tijd.

Meten kan helpen. Je gaat je cyclus beter leren kennen, signalen opmerken en je lijf serieus nemen.

De grootste les die ik leerde, had niets met cijfers te maken. Het was een les die opvallend veel lijkt op opvoeden: je kunt alles goed doen en toch niet alles sturen.
Want zodra je besluit “we gaan ervoor”, sluipt er vaak een onzichtbare derde partner mee in het geheel. Namelijk ‘je verwachting‘ en die fluistert dat het nu of in ieder geval snel moet lukken. Of dat je graag in de maand juni uitgerekend wilt zijn, zo lekker vlak voor de zomer. En ga zo maar door. Het brein schotelt je gedachtes voor die je voor je kinderwens nog helemaal niet kende. Soort van roze olifant die in je kamer is gaan staan. Naast het volgen van je cyclus, zijn er nog andere punten waar je aan kunt denken.

Afspraak met jezelf

Wat mij hielp, was geen extra grafiek, maar een andere afspraak met mezelf. Namelijk:
  1. Track je lijf, eet en drink gezond (of met mate), maar sla er niet in door. Anders wordt je kinderwens al vanaf de start een soort van afstudeerproject die direct de lading en stress van bijv. school met zich mee brengt.
  2. Maak ruimte voor echte emoties (ook de onhandige). Mild zijn is niet altijd positief zijn. Teleurstelling hoort er helaas bij. Frustratie ook. Het wordt pas zwaar als je jezelf verbiedt om te voelen wat je voelt.
  3. Zet “ontladen” op je planning, niet alleen “optimaliseren”. Wandelen, praten, lachen, huilen, etc. Wat het ook is. Je zenuwstelsel krijgt graag routine. En daarnaast blijf ajb datgene doen wat je het graagste wilt doen. Ontzeg jezelf niet gelijk al te veel.

Veel piekeren komt heel vaak voor

En als je merkt dat de teleurstelling structureel groter voelt dan de hoop, of dat je hoofd alleen nog maar piekert: zoek steun. Dat is geen drama of iets om voor te schamen, dat is onderhoud. Check af en toe in bij een vriendin, familielid of collega en beschouw die op dat vlak als buddy.
Nadat ik moeder ben geworden kreeg ik verzameldrift en startte ik deze startpagina om zo mensen die proberen zwanger te worden of meer willen weten over hun opties, één centrale plek te geven. En daar de juiste informatie of hulp kunnen ontdekken die bij zijn of haar situatie past. Zodat iedereen op een snelle manier vindt wat hij of zij nodig heeft zodat je niet eindeloos hoeft te zoeken op het internet.
Een warm en voorspoedig 2026 toegewenst!